فرمود:

این که می گویند در آدمی شری هست که در حیوانات و سباع نیست، نه از آنروست که آدمی از

ایشان بدتر است،از آنروست که آن خوی بد و شر نفس و شومی هایی که در آدم است بر حسب

گوهر خفی است که در اوست.

که این اخلاق و شومی ها و شر،حجاب آن گوهر شده است.

چندانک گوهر نفیس تر و عظیم تر و شریف تر ،حجاب او بیشتر.

پس شومی و شر و اخلاق بد سبب حجاب آن گوهر بوده است و رفع این حجاب ممکن نشود الا به

مجاهدات بسیار و مجاهدات به انواع است:

اعظم مجاهدات آمیختن است با یارانی که رو به حق آورده اند و از این عالم اعراض کرده اند.

هیچ مجاهده سخت تر از این نیست که با یاران صالح نشیند که دیدن ایشان گدازش و افنای آن نفس

است. و از این است که می گویند:

چون مار چهل سال آدمی نبیند اژدها شود.

یعنی که کسی را نمی بیند که سبب گدازش شر و شومی او شود.

هرجا که قفل بزرگ نهند دال بر آن است که آنجا چیزی نفیس و ثمین است و اینک هرجا

حجاب بزرگ ،گوهر بهتر

چنانک مار بر سر گنج است،تو زشتی مار را مبین نفایس گنج راببین.

فیه مافیه-تقریرات مولانا جلال الدین محمد بلخی